Bonding Generations

نسل‌های باندینگ

تعریف

نسل‌های باندینگ به یک دسته‌بندی تاریخی و آموزشی از سیستم‌های باندینگ گفته می‌شود که بر اساس تعداد مراحل، نحوهٔ اچینگ و ترتیب پرایمینگ و باندینگ تعریف شده‌اند. این تقسیم‌بندی با هدف ساده‌سازی آموزش و مقایسهٔ مفهومی سیستم‌ها شکل گرفته است و به‌تنهایی بیانگر کیفیت یا برتری بالینی یک روش باندینگ نیست. نسل‌های باندینگ خودِ استراتژی درمانی محسوب نمی‌شوند، بلکه توصیفی از ساختار اجرایی سیستم‌های باندینگ هستند.

مرز مفهوم و سوءبرداشت‌ها

نسل بالاتر الزاماً به‌معنای باند قوی‌تر یا نتیجهٔ بالینی بهتر نیست. این تصور که انتخاب یک «نسل خاص» می‌تواند جایگزین تصمیم‌گیری بالینی شود، یکی از سوءبرداشت‌های رایج در باندینگ است. همچنین نسل‌های باندینگ معادل استراتژی باندینگ نیستند و نمی‌توان تنها بر اساس نسل، مناسب‌بودن یک سیستم را برای همهٔ شرایط بالینی قضاوت کرد.

نقش در تصمیم‌گیری درمانی

در تصمیم‌گیری درمانی، نسل‌های باندینگ نقش راهنمای مستقیم ندارند، اما به درک تفاوت‌های ساختاری میان سیستم‌های باندینگ کمک می‌کنند. انتخاب رویکرد باندینگ باید ابتدا بر اساس شرایط بافتی، نوع رستوریشن و منطق کلی درمان انجام شود و سپس سیستم مناسب، صرف‌نظر از نسل آن، انتخاب گردد. در عمل، درک صحیح مفهوم نسل‌ها مانع ساده‌سازی بیش از حد تصمیم‌های بالینی می‌شود.