Dentin Sealing
تعریف
Dentin Sealing به مجموعه اقداماتی گفته میشود که با هدف ایزولهکردن سطح عاج (دنتین) از محیط دهان و عوامل خارجی انجام میگیرد. این مفهوم بر ایجاد یک سد محافظ بین دنتین اکسپوزشده و بزاق، باکتریها، مواد موقت و محرکهای شیمیایی تمرکز دارد. سیل دنتین با استفاده از سیستمهای ادهزیو انجام میشود و هدف اصلی آن حفظ سلامت بستر عاج، کاهش نفوذپذیری دنتین و بهبود شرایط اتصال در مراحل بعدی درمان است. Dentin Sealing خودِ درمان مستقل محسوب نمیشود، بلکه یک اصل محافظتی و بیولوژیک در درمانهای ترمیمی و پروتزی است.
مرز مفهوم و سوءبرداشتها
Dentin Sealing بهمعنای باندینگ نهایی یا سمانکردن قطعی رستوریشن نیست. یکی از سوءبرداشتهای رایج این است که هر نوع اعمال ادهزیو روی دنتین الزاماً به سیل مؤثر منجر میشود، در حالیکه کیفیت سیل به عواملی مانند وضعیت دنتین، نوع سیستم ادهزیو، کنترل رطوبت و زمان انجام آن وابسته است. همچنین نباید Dentin Sealing را معادل یک تکنیک خاص دانست؛ برخی روشها تنها کاربردهای بالینی مشخصی از این مفهوم کلی هستند.
نقش در تصمیمگیری درمانی
Dentin Sealing زمانی در تصمیمگیری درمانی اهمیت پیدا میکند که دنتین بهعنوان بستر اتصال یا بستر در معرض خطر بیولوژیک مطرح باشد. در درمانهایی که فاصله زمانی بین تراش دندان و مرحله نهایی وجود دارد، توجه به اصل سیل دنتین میتواند نقش مهمی در کاهش حساسیت، کاهش نفوذ باکتریایی و افزایش پیشبینیپذیری درمان ایفا کند. انتخاب زمان و روش سیل دنتین باید در چارچوب منطق کلی درمان، نوع رستوریشن و شرایط بالینی بیمار انجام شود.