Dual-Cure Resin Cement

تعریف

سمان رزینی دوال‌کیور به گروهی از سمان‌های رزینی گفته می‌شود که پلیمریزاسیون آن‌ها از دو مسیر Light-cure و Chemical-cure انجام می‌گیرد. هدف از این طراحی، افزایش احتمال کیور شدن سمان در شرایطی است که دسترسی نور به ناحیهٔ اتصال محدود یا غیرقابل‌اطمینان باشد. دوال‌کیور بودن به این معنا نیست که نور دیگر نقشی ندارد، بلکه به‌معنای اضافه شدن یک مسیر کمکی برای پلیمریزاسیون است.

مرز مفهوم و سوءبرداشت‌ها

یکی از سوءبرداشت‌های رایج این است که دوال‌کیور بودن، کیور کامل و بدون ریسک را در همهٔ شرایط تضمین می‌کند. شواهد نشان می‌دهد که در بسیاری از سیستم‌های دوال‌کیور، مسیر Chemical-cure به‌تنهایی ظرفیت محدودی دارد و در صورت کاهش شدید یا حذف نور، درجهٔ پلیمریزاسیون و خواص مکانیکی می‌توانند کاهش یابند. بنابراین «دوال‌کیور» به‌خودیِ‌خود جایگزین نور مناسب نیست.

سوءبرداشت مهم دیگر مربوط به پایداری رنگ است. در برخی انواع سمان‌های دوال‌کیور که در مسیر Chemical-cure از tertiary amines استفاده می‌شود، oxidation این amines می‌تواند در بلندمدت باعث زردشدگی یا تیرگی سمان شود. به همین دلیل، در سیستم‌های جدیدتر، فرمولاسیون‌های amine-free یا اصلاح‌شده برای بهبود color stability معرفی شده‌اند.

نقش در تصمیم‌گیری درمانی

سمان‌های رزینی دوال‌کیور زمانی انتخاب منطقی محسوب می‌شوند که دسترسی نوری به ناحیهٔ اتصال محدود یا غیرقابل‌اطمینان باشد، اما همچنان امکان تابش نسبی نور وجود داشته باشد؛ مانند رستوریشن‌های ضخیم‌تر یا کم‌شفاف. در این شرایط، ترکیب Light-cure و Chemical-cure می‌تواند حاشیهٔ ایمنی بیشتری نسبت به سمان‌های صرفاً لایت‌کیور ایجاد کند.

در مقابل، در درمان‌های زیبایی با رستوریشن‌های نازک و ترنسلوسنت، موضوع پایداری رنگ سمان اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ زیرا تغییر رنگ داخلی سمان می‌تواند در طول زمان از طریق رستوریشن نمایان شود. درک درست این ملاحظات کمک می‌کند دوال‌کیور بودن به‌عنوان یک انتخاب وابسته به سناریوی درمان دیده شود، نه یک تضمین مطلق برای همهٔ موارد.