Flexural Strength
تعریف
Flexural Strength یا «استحکام خمشی» یعنی بیشترین تنشی که یک ماده در شرایط خمشدن میتواند قبل از شکست تحمل کند. هنگام خمشدن، یک سمت جسم تحت کشش و سمت دیگر تحت فشار قرار میگیرد و اگر تنش ایجادشده از حد تحمل ماده بیشتر شود، شکست رخ میدهد. این شاخص معمولاً با واحد MPa گزارش میشود.
مرز مفهوم و سوءبرداشتها
Flexural Strength با استحکام کششی یا استحکام فشاری یکی نیست، چون در بارگذاری خمشی هر دو نوع تنش (کشش و فشار) همزمان وجود دارند. همچنین استحکام خمشی با «چقرمگی» تفاوت دارد. چقرمگی به انگلیسی Toughness است و به میزان انرژی جذبشده تا شکست اشاره دارد. «چقرمگی شکست» به انگلیسی Fracture Toughness (KIC) نام دارد و نشان میدهد ماده در برابر رشد ترکِ موجود چقدر مقاومت میکند.
یک ماده ممکن است استحکام خمشی بالایی داشته باشد اما چقرمگی پایینی داشته باشد و ناگهانی و بدون تغییر شکل قابل توجه بشکند.
نقش در تصمیمگیری درمانی
Flexural Strength یک معیار عددی برای مقایسهٔ ظرفیت تحمل تنش در شرایط خمشی است، اما بهتنهایی پیشبینیکنندهٔ عملکرد واقعی در شرایط بالینی نیست. ابعاد و طراحی، کیفیت سطح، شرایط نیرو و محیط میتوانند بر نتیجهٔ نهایی اثر بگذارند. بنابراین استحکام خمشی باید در کنار سایر پارامترهای مکانیکی تفسیر شود.