Freshly Cut Dentin

تعریف

Freshly Cut Dentin به سطح عاجی گفته می‌شود که بلافاصله پس از تراش دندان ایجاد شده و هنوز در معرض آلودگی‌های محیطی مانند بزاق، خون، مواد موقت یا دست‌کاری‌های ثانویه قرار نگرفته است. این وضعیت دنتین از نظر بیولوژیک و فیزیکوشیمیایی، فعال‌ترین و قابل‌پیش‌بینی‌ترین بستر برای تعامل با سیستم‌های ادهزیو محسوب می‌شود. دنتین تازه تراش‌خورده دارای نفوذپذیری کنترل‌نشده اما ساختار کلاژنی سالم است و امکان تشکیل لایه هیبرید پایدارتر را فراهم می‌کند. Freshly Cut Dentin یک وضعیت زمانی است، نه یک نوع خاص از دنتین، و ارزش آن به زمان و شرایط پس از تراش وابسته است.

مرز مفهوم و سوءبرداشت‌ها

Freshly Cut Dentin با دنتینی که پس از تراش دچار آلودگی یا دست‌کاری مجدد شده یکسان نیست. یکی از سوءبرداشت‌های رایج این است که هر دنتینی که تراش داده شده باشد، حتی پس از گذشت زمان یا تماس با مواد موقت، همچنان در وضعیت Freshly Cut قرار دارد. در واقع، تماس با بزاق، سمان موقت یا خشک‌کردن نامناسب می‌تواند ویژگی‌های این سطح را به‌طور قابل‌توجهی تغییر دهد. همچنین Freshly Cut Dentin به‌معنای دنتین ایده‌آل برای هر نوع باندینگ نیست؛ بلکه بستری است که در صورت مدیریت صحیح، بیشترین پتانسیل اتصال را دارد.

نقش در تصمیم‌گیری درمانی

Freshly Cut Dentin زمانی در تصمیم‌گیری درمانی اهمیت پیدا می‌کند که زمان انجام باندینگ، نوع رستوریشن و برنامهٔ درمانی چندمرحله‌ای مطرح باشد. در درمان‌هایی که باندینگ یا سیل دنتین بلافاصله پس از تراش انجام می‌شود، استفاده از این بستر می‌تواند به بهبود کیفیت اتصال و کاهش عوارض بیولوژیک کمک کند. در مقابل، در شرایطی که این وضعیت از دست رفته است، باید تصمیم‌های درمانی با در نظر گرفتن تغییرات ایجادشده در سطح دنتین و محدودیت‌های آن اتخاذ شود.