Glass Ceramics

تعریف

Glass Ceramics گروهی از سرامیک‌های سیلیکایی هستند که از ترکیب یک ماتریس شیشه‌ای و فازهای کریستالی تقویت‌کننده تشکیل شده‌اند. حضور هم‌زمان این دو فاز باعث می‌شود این مواد نسبت به پرسلن‌های فلدسپاتیک استحکام و مقاومت شکست بالاتری داشته باشند، در حالی‌که همچنان شفافیت قابل‌قبول و قابلیت اچ اسیدی و باند شیمیایی از طریق سایلان را حفظ می‌کنند.

مرز مفهوم و سوءبرداشت‌ها

تفاوت اصلی Glass Ceramics با Feldspathic Porcelain در میزان و نقش فاز کریستالی است. در فلدسپاتیک، فاز گلاس غالب است و استحکام محدودتر است، در حالی‌که در گلس‌سرامیک‌ها سهم فاز کریستالی افزایش یافته و همین موضوع مقاومت خمشی و چقرمگی شکست را بهبود می‌دهد.

با این حال، گلس‌سرامیک‌ها همچنان در دسته سرامیک‌های سیلیکایی قرار می‌گیرند و از نظر منطق اتصال با زیرکونیا یکسان نیستند. تعمیم رفتار مکانیکی آن‌ها به سرامیک‌های پلی‌کریستالین یک خطای مفهومی است.

نقش در تصمیم‌گیری درمانی

انتخاب Glass Ceramics زمانی منطقی است که تعادل میان زیبایی، استحکام متوسط تا بالا و امکان اتصال ادهزیو موردنیاز باشد. این مواد معمولاً در شرایطی انتخاب می‌شوند که فلدسپاتیک از نظر استحکام ناکافی باشد اما نیاز به باند شیمیایی و رفتار نوری مطلوب همچنان وجود داشته باشد.

بنابراین جایگاه گلس‌سرامیک‌ها در طیف مواد سرامیکی، میان پرسلن‌های زیبایی‌محور و زیرکونیاهای استحکام‌محور تعریف می‌شود.