Isolation
تعریف
ایزولاسیون به مجموعهٔ اقدامات و شرایطی گفته میشود که با هدف جدا کردن میدان درمان از رطوبت، آلودگی بزاق، خون و عوامل محیطی انجام میگیرد. هدف ایزولاسیون ایجاد یک محیط قابلکنترل برای اجرای مراحل حساس درمان، بهویژه در فرآیندهای باندینگ و سمانکردن است. ایزولاسیون یک ابزار درمانی مستقل نیست، بلکه پیششرط امکانپذیری اجرای صحیح بسیاری از مراحل درمان محسوب میشود.
مرز مفهوم و سوءبرداشتها
ایزولاسیون صرفاً بهمعنای استفاده از رابردم یا یک تکنیک خاص نیست. یکی از سوءبرداشتهای رایج این است که ایزولاسیون تنها در درمانهای باندشونده اهمیت دارد؛ در حالیکه حتی در درمانهایی که وابستگی مستقیم به باند ندارند، کنترل رطوبت و آلودگی نقش مهمی در پیشبینیپذیری نتیجه دارد.
سوءبرداشت دیگر این است که ایزولاسیون ناقص را میتوان با انتخاب مواد «تحملپذیر به رطوبت» جبران کرد؛ در حالیکه هیچ مادهای جایگزین یک میدان درمانی کنترلشده نمیشود و آلودگی میتواند کل منطق درمان را مختل کند.
نقش در تصمیمگیری درمانی
ایزولاسیون یکی از عوامل تعیینکننده در انتخاب نوع درمان، سیستم باندینگ و حتی امکان انجام برخی رستوریشنهاست. در شرایطی که ایزولاسیون قابلاطمینان فراهم نیست، سادهسازی طرح درمان یا انتخاب روشهای کمتر وابسته به اتصال فعال، تصمیمی منطقی و محافظهکارانه محسوب میشود.
درک صحیح ایزولاسیون به دندانپزشک کمک میکند آن را نه بهعنوان یک مرحلهٔ تکنیکی فرعی، بلکه بهعنوان یک متغیر تصمیمساز در طراحی درمان و پیشبینی نتیجهٔ بلندمدت در نظر بگیرد.