Overdenture
تعریف
اوردنچر (Overdenture) یک پروتزِ متحرکِ کامل یا پارسیل است که بهجای تکیهی صرف بر بافتِ نرم، روی یک یا چند دندانِ طبیعیِ باقیمانده، ریشهی دندان، یا ایمپلنت قرار میگیرد و آنها را میپوشاند. این تکیهگاهها از طریقِ اتصالات (attachment) یا صرفِ تماس، ریتنشن، ساپورت و ثباتِ پروتز را تأمین میکنند.
حفظِ ریشه یا قراردادنِ ایمپلنت، علاوه بر بهبودِ گیر، از تحلیلِ ریجِ آلوئول میکاهد و با حفظِ پروپریوسپشنِ پریودنتال (در نوعِ متکی بر دندان) حسِ بیمار و کنترلِ حرکتی را ارتقا میدهد.
مرز مفهوم و سوءبرداشتها
سوءبرداشتِ رایج این است که اوردنچر صرفاً «یک دنچرِ کامل است که روی چند ریشه یا ایمپلنت نشسته». تفاوتِ اصلی در بیومکانیک است: در دنچرِ کامل تمامِ نیرو به مخاط و استخوانِ زیرین منتقل میشود، اما در اوردنچر بخشی از بار از مسیرِ تکیهگاهها هدایت میشود و الگوی توزیعِ نیرو و طراحیِ پروتز کاملاً متفاوت است.
سوءبرداشتِ دوم، یکسانپنداشتنِ اوردنچرِ متکی بر دندان با اوردنچرِ متکی بر ایمپلنت است؛ این دو از نظرِ هدف، مکانیسمِ نگهداری و پیامدِ بیولوژیک تفاوت دارند. نکتهی مهمِ دیگر اینکه اوردنچر یک پروتزِ برداشتنی باقی میماند و نباید آن را با پروتزِ ثابتِ متکی بر ایمپلنت اشتباه گرفت.
نقش در تصمیمگیری درمانی
مفهومِ اوردنچر مستقیماً بر تصمیمِ «کشیدن یا نگهداشتنِ ریشه» اثر میگذارد: ریشههایی که از نظرِ پریو و اندو قابلنگهداریاند، میتوانند بهجای کشیدهشدن بهعنوانِ تکیهگاهِ اوردنچر حفظ شوند تا استخوان نگهداشته شود. این مفهوم همچنین در انتخابِ میانِ دنچرِ کاملِ معمولی، اوردنچرِ متکی بر ایمپلنت و پروتزِ ثابت تعیینکننده است و نوع، تعداد و پراکندگیِ تکیهگاهها را دیکته میکند.
در بیمارِ بیدندانی که با بیثباتیِ دنچرِ پایین دستوپنجه نرم میکند، اوردنچرِ متکی بر دو ایمپلنت اغلب نقطهی تعادلِ هزینه و کارایی است. هر ریشه یا ایمپلنتی که زیرِ یک پروتزِ متحرک حفظ شود، در واقع سرمایهگذاری روی استخوانی است که در غیرِ این صورت از دست میرفت.
محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندانپزشکان و دانشجویان دندانپزشکی تهیه شده است.