Peri-implantitis
تعریف
پریایمپلنتیتیس یک بیماری التهابی مرتبط با پلاک است که بافتهای اطراف یک ایمپلنت اسئواینتگرهشده را درگیر میکند. وجه تمایز آن از موکوزیتیس پریایمپلنت، از دست دادن پیشروندهٔ استخوان حمایتی است. بنابراین تعریف کامل آن شامل دو جزء همزمان است: التهاب فعال در موکوز پریایمپلنت و تحلیل پیشرونده استخوان آلوئولار اطراف ایمپلنت.
مرز مفهوم و سوءبرداشتها
پریایمپلنتیتیس را نباید با پریایمپلنت موکوزیتیس یکی دانست. موکوزیتیس یک التهاب برگشتپذیر بافت نرم بدون تحلیل استخوان است — نوعی «پریودنتیت مرحله اول» که با کنترل پلاک قابل برگشت است. پریایمپلنتیتیس اما یک فرآیند بیماریزای پیشرونده است که پس از شروع، کنترل آن بسیار دشوارتر و نتایج درمانی آن کمتر پیشبینیپذیر است.
تصور اینکه پریایمپلنتیتیس صرفاً یک «عفونت» است که با آنتیبیوتیک برطرف میشود، نادرست است. این بیماری یک واکنش التهابی بیوفیلممحور است که به دبریدمان مکانیکی سطح ایمپلنت، اصلاح عوامل خطر موضعی و سیستمیک و نظارت پیوسته نیاز دارد.
نقش در تصمیمگیری درمانی
پریایمپلنتیتیس مهمترین عارضه بیولوژیک بلندمدت درمان ایمپلنت است و پیشگیری از آن بهمراتب مؤثرتر از درمان آن است. عوامل خطر شناختهشده شامل بهداشت دهان ضعیف، سابقه پریودنتیت، سیگار، دیابت کنترلنشده و سمان اضافه زیرلثهای است.
در تصمیمگیری درمانی، تشخیص زودهنگام با پروبینگ منظم، رادیوگرافی پیگیری و کنترل عوامل خطر پایهایترین اقدام محسوب میشود. درمان پریایمپلنتیتیس ثابتشده — بهویژه در مراحل پیشرفته — پروتکل استانداردی با نتایج قطعی ندارد و این واقعیت باید در مشاوره با بیمار صادقانه منعکس شود.
محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندانپزشکان و دانشجویان دندانپزشکی تهیه شده است.