Phosphoric Acid Contamination
تعریف
آلودگی با اسید فسفریک به حالتی گفته میشود که سطح رستوریشن یا زیرلایهٔ ترمیمی بهصورت ناخواسته با اسید فسفریک تماس پیدا میکند. این تماس میتواند منجر به باقیماندن یونهای فسفات روی سطح شود و ویژگیهای شیمیایی آن را تغییر دهد. در نتیجه، سطح دیگر شرایط ایدهآل برای باندینگ یا سمان کردن قابلپیشبینی را نخواهد داشت.
مرز مفهوم و سوءبرداشتها
اسید فسفریک یک عامل تمیزکنندهٔ عمومی برای همهٔ سطوح ترمیمی محسوب نمیشود. این تصور که استفاده از اسید فسفریک همیشه باعث بهبود اتصال میشود، یک سوءبرداشت رایج در درمانهای پروتزی است. بهویژه در زیرکونیا، یونهای فسفات میتوانند با مونومرهای فسفاته مانند MDP رقابت کرده و باند شیمیایی مؤثر را تضعیف کنند.
نقش در تصمیمگیری درمانی
آلودگی با اسید فسفریک یک عامل مخرب پنهان در سمان کردن محسوب میشود، نه یک مرحلهٔ درمانی مفید. شناخت این پدیده به پزشک کمک میکند تا از تماس نادرست اسید فسفریک با سطوحی مانند زیرکونیا جلوگیری کند و پروتکل آمادهسازی سطح را آگاهانه و متناسب با جنس رستوریشن انتخاب نماید. پیشگیری از این آلودگی نقش مهمی در حفظ پیشبینیپذیری اتصال و موفقیت بلندمدت ترمیم دارد.