Polycrystalline Ceramics
تعریف
Polycrystalline Ceramics به گروهی از سرامیکهای دندانی گفته میشود که ساختار آنها بهطور کامل از کریستالهای فشرده و پیوسته تشکیل شده و فاقد فاز گلاس هستند. نبود فاز شیشهای باعث میشود این مواد از نظر استحکام مکانیکی و مقاومت به شکست در سطح بالاتری نسبت به سرامیکهای سیلیکایی قرار بگیرند. زیرکونیا شاخصترین نماینده این گروه در دندانپزشکی است.
مرز مفهوم و سوءبرداشتها
Polycrystalline Ceramics سرامیک سیلیکایی محسوب نمیشوند و بنابراین منطق اتصال آنها با گلسسرامیکها متفاوت است. نبود فاز گلاس به این معناست که این مواد با اچ اسیدی و سایلان قابل باند مؤثر نیستند.
استحکام بالاتر آنها به معنای بینیازی از طراحی صحیح یا نادیده گرفتن اصول اکلوژن نیست. همچنین شفافیت پایینتر در بسیاری از انواع این گروه میتواند محدودیتهای زیبایی ایجاد کند.
نقش در تصمیمگیری درمانی
انتخاب Polycrystalline Ceramics زمانی مطرح میشود که تحمل نیرو و پایداری مکانیکی اولویت اصلی باشد. در چنین شرایطی، درمانگر باید استراتژی سمان کردن، آمادهسازی سطح و طراحی را متناسب با ماهیت غیرسیلیکایی این مواد تنظیم کند.
شناخت این گروه، مرز مفهومی میان «سرامیک قابل باند با اچ» و «سرامیک نیازمند منطق اتصال متفاوت» را روشن میکند و مستقیماً بر پیشبینیپذیری درمان اثر میگذارد.