Resistance

مقاومت (Resistance)

تعریف

مقاومت (Resistance) به توانایی هندسهٔ تراش دندان در مقابله با نیروهای مایل، جانبی و چرخشی گفته می‌شود؛ نیروهایی که تمایل دارند رستوریشن را دچار تیلت، لغزش یا چرخش کنند. Resistance یک ویژگی کاملاً هندسی است و به عواملی مانند ارتفاع دیواره‌ها، نسبت ارتفاع به عرض، وجود دیواره‌های موازی و طراحی مناسب سطوح تراش وابسته است.

مرز مفهوم و سوءبرداشت‌ها

مقاومت با گیر (Retention) یکی نیست. یک سوءبرداشت رایج این است که اگر رستوریشن در مسیر نشست خارج نشود، پس مقاومت کافی دارد؛ در حالی که ممکن است Retention مناسب باشد اما Resistance ناکافی، و رستوریشن در برابر نیروهای جانبی دچار شکست شود. همچنین تصور اینکه اتصال ادهزیو یا سمان قوی‌تر می‌تواند ضعف مقاومت هندسی را جبران کند، برداشت نادرستی از ماهیت Resistance است.

نقش در تصمیم‌گیری درمانی

Resistance یکی از ارکان حیاتی پایداری بلندمدت رستوریشن است. کفایت یا ضعف Resistance تعیین می‌کند که آیا تراش قادر به تحمل نیروهای فانکشنال و پارافانکشنال هست یا خیر. در مواردی که Resistance کافی وجود ندارد، حتی در صورت Retention مناسب یا استفاده از سمان‌های ادهزیو، خطر تیلت، میکروموومنت و شکست رستوریشن باقی می‌ماند. درک صحیح Resistance به تصمیم‌گیری آگاهانه دربارهٔ طراحی تراش، نوع رستوریشن و حدود استفاده از اتصال ادهزیو کمک می‌کند.