Scan Body

تعریف

اسکن بادی یک قطعه هندسی استاندارد است که در حین ثبت دیجیتال (اسکن داخل‌دهانی یا اسکن مدل) به ایمپلنت یا آنالوگ آن متصل می‌شود تا نرم‌افزار بتواند موقعیت سه‌بعدی پلتفرم ایمپلنت — شامل عمق، آنگولاسیون و جهت — را با دقت ثبت و در فضای دیجیتال بازسازی کند. اسکن بادی هیچ نقش پروتزی دائمی ندارد؛ صرفاً یک ابزار انتقال اطلاعات موقعیتی است.

مرز مفهوم و سوءبرداشت‌ها

اسکن بادی را نباید با هیلینگ اباتمنت یا Ti-Base اشتباه گرفت. هیلینگ اباتمنت برای شکل‌دهی بافت نرم در طول دوره ترمیم استفاده می‌شود， در حالی که اسکن بادی تنها در مرحله ثبت موقعیت به‌کار می‌رود و سپس برداشته می‌شود. Ti-Base نیز یک قطعه پروتزی دائمی است، نه یک ابزار ثبت موقت.

نکته مهم دیگر اینکه اسکن بادی‌های برندهای مختلف با یکدیگر قابل جایگزینی نیستند. هر اسکن بادی یک کتابخانه دیجیتال اختصاصی در نرم‌افزار CAD/CAM دارد و استفاده از اسکن بادی نامتناسب با سیستم ایمپلنت، خطای موقعیتی و در نهایت پروتز نادرست ایجاد می‌کند.

نقش در تصمیم‌گیری درمانی

دقت کل ورک‌فلوی دیجیتال ایمپلنت به دقت ثبت اسکن بادی وابسته است. هر گونه خطا در انتخاب اسکن بادی، تطابق آن با سیستم ایمپلنت، یا اسکن ناقص ناحیه اسکن بادی مستقیماً به نادرست بودن پروتز نهایی منجر می‌شود.

از این رو، اسکن بادی گرچه یک قطعه کوچک و ساده به نظر می‌رسد، اما در واقع پل ارتباطی میان جراحی ایمپلنت و مرحله پروتزی است. انتخاب درست آن، تأیید فیت آن روی ایمپلنت و کنترل کیفیت اسکن در ناحیه آن، از مراحل بی‌چون‌وچرا در درمان ایمپلنت دیجیتال است.