Self-Cure Resin Cement (Chemical-Cure Resin Cement)
تعریف
سمان رزینی سلفکیور به گروهی از سمانهای رزینی گفته میشود که فرآیند پلیمریزاسیون آنها صرفاً از طریق Chemical-cure و بدون وابستگی به تابش نور انجام میگیرد. در این سمانها، پلیمریزاسیون پس از شروع واکنش شیمیایی آغاز شده و مستقل از شرایط نوری ادامه مییابد. سلفکیور بودن نشاندهندهٔ مکانیسم فعالسازی سمان است و بهخودیِخود بیانگر قدرت یا ضعف ذاتی ماده نیست.
مرز مفهوم و سوءبرداشتها
یکی از سوءبرداشتهای رایج در عمل بالینی این است که سمانهای سلفکیور ذاتاً ضعیفتر از سمانهای لایتکیور یا دوالکیور هستند. شواهد علمی نشان میدهد که خواص مکانیکی و میزان پلیمریزاسیون سمانهای سلفکیور به فرمولاسیون ماده و شرایط استفاده وابسته است و نمیتوان صرفاً بر اساس نوع کیور، آنها را ناکارآمد یا ضعیفتر تلقی کرد.
سوءبرداشت دیگر مربوط به پایداری رنگ است. در ادبیات مواد دندانی گزارش شده که در برخی سیستمهای Chemical-cure که از tertiary amines در مسیر آغاز پلیمریزاسیون استفاده میکنند، oxidation این amines میتواند در بلندمدت منجر به تغییر رنگ داخلی سمان شود. این پدیده یک ویژگی عمومی و اجتنابناپذیر برای همهٔ سمانهای سلفکیور نیست و به ترکیب شیمیایی و طراحی سیستم پلیمریزاسیون وابسته است.
نقش در تصمیمگیری درمانی
سمانهای رزینی سلفکیور زمانی انتخاب منطقی محسوب میشوند که دسترسی نوری به محل اتصال وجود ندارد یا غیرقابلاعتماد است؛ مانند نواحی عمیق یا شرایطی که تابش نور بهطور مؤثر به کل حجم سمان نمیرسد. در این سناریوها، استقلال از نور میتواند منجر به پلیمریزاسیون یکنواختتری در عمق اتصال شود.
در مقابل، در شرایطی که کنترل دقیق زمان کار، ویژگیهای نوری یا پایداری رنگ در اولویت بالاتری قرار دارد، انتخاب سمانهای وابسته به نور یا ترکیبی ممکن است منطقیتر باشد. درک صحیح این مفهوم کمک میکند سمانهای سلفکیور نه بهعنوان گزینهای «ضعیفتر»، بلکه بهعنوان راهحلی هدفمند برای شرایط بالینی خاص در نظر گرفته شوند.