Undercut

آندرکات

تعریف

آندرکات به ناحیه‌ای از دندان یا بافت اطراف گفته می‌شود که نسبت به یک Path of Insertion مشخص، در موقعیتی قرار دارد که مانع حرکت آزاد رستوریشن در آن مسیر می‌شود. آندرکات یک ویژگی مطلق نیست، بلکه مفهومی نسبی و وابسته به مسیر ورود تعریف‌شده است. بدون تعیین مسیر ورود، وجود یا عدم وجود آندرکات معنا ندارد.

این وضعیت می‌تواند ناشی از آناتومی طبیعی دندان، الگوی تخریب بافتی یا طراحی تراش باشد و بسته به نوع درمان، ممکن است نیازمند حذف، اصلاح یا بهره‌برداری کنترل‌شده باشد.

مرز مفهوم و سوءبرداشت‌ها

آندرکات ذاتاً یک نقص محسوب نمی‌شود. در رستوریشن‌های غیرمستقیم ثابت، آندرکات ناخواسته می‌تواند مانع نشستن کامل ترمیم، ایجاد تنش داخلی یا اختلال در تطابق مارژینال شود و معمولاً باید مدیریت یا بلاک شود.

در مقابل، در پروتزهای پارسیل متحرک، آندرکات به‌صورت هدفمند انتخاب و اندازه‌گیری می‌شود و نقش کلیدی در ایجاد گیر مکانیکی کلاسپ‌ها دارد. بنابراین آندرکات بسته به نوع درمان می‌تواند یک مانع طراحی یا یک عنصر عملکردی مفید باشد.

نقش در تصمیم‌گیری درمانی

ارزیابی آندرکات بخشی از مرحله طراحی درمان است. در پروتز ثابت، تعیین مسیر ورود مناسب و حذف آندرکات‌های ناخواسته برای تضمین نشستن کامل و پیش‌بینی‌پذیر رستوریشن ضروری است.

در پروتزهای پارسیل، انتخاب و کنترل مقدار آندرکات با استفاده از Surveyor مستقیماً بر گیر، پایداری و توزیع نیرو اثر می‌گذارد. درک دقیق این مفهوم به درمانگر کمک می‌کند آندرکات را نه به‌عنوان یک خطای مطلق، بلکه به‌عنوان متغیری وابسته به نوع درمان تحلیل کند.