Vertical Dimension of Occlusion
تعریف
بعد عمودی اکلوژن (VDO) فاصله عمودی اندازهگیریشده صورت است در حالتی که دندانهای طبیعی یا سطوح اکلوزال پروتز در تماس حداکثری (اینترکاسپیشن) قرار دارند. این عدد مرجع فضایی بنیادی سیستم استوماتوگناتیک است و در طراحی هر اکلوژن ثابت — از پروتزهای جزئی ثابت تا ریهبیلیتاسیون کامل دهان — نقطه شروع محسوب میشود.
مرز مفهوم و سوءبرداشتها
یکی از رایجترین سوءبرداشتها این است که VDO یک عدد ثابت و غیرقابل تغییر بیولوژیک است. در واقع VDO میتواند در طول زمان به دلیل سایش، از دست دادن دندانها یا تغییرات عضلانی تغییر کند. برعکس، برخی کلینیسینها از هرگونه تغییر در VDO میهراسند، در حالی که شواهد نشان میدهد افزایشهای کنترلشده در محدوده ظرفیت تطبیقی سیستم عصبیعضلانی اغلب بهخوبی تحمل میشوند.
تمایز VDO از Vertical Dimension of Rest (VDR) نیز اهمیت دارد. VDR فاصله صورت در حالت استراحت عضلانی است و بهطور معمول چند میلیمتر بیشتر از VDO است — این فضا را Freeway Space یا فضای آزاد مینامند. این دو مفهوم را نباید با یکدیگر اشتباه گرفت.
نقش در تصمیمگیری درمانی
VDO زیربنای هر ریهبیلیتاسیون کامل دهان، طراحی پروتز کامل و اسپلینت اکلوزال است. تعیین یا تغییر VDO باید پس از ارزیابی جامع شامل وضعیت TMJ، سلامت عضلانی، میزان سایش دندانی و اهداف پروتزی انجام شود.
در عمل، تصمیم برای افزایش VDO باید با آزمون پروویژنال (موقت) — اسپلینت یا رستوریشن موقت در VDO جدید — به مدت کافی همراه باشد تا سیستم عصبیعضلانی و TMJ بیمار ارزیابی شود. VDO نه یک متغیر ثانویه درمانی است و نه یک عامل قابل نادیده گرفتن؛ بلکه چارچوب فضایی است که هر تصمیم پروتزی دیگری درون آن معنا پیدا میکند.
محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندانپزشکان و دانشجویان دندانپزشکی تهیه شده است.