همهی علامتهای ناشی از کاغذ اکلوزال واقعی نیستن. گاهی اون نقطهی درشت و تیره، فقط یه مثبت کاذب (false positive) ـه.
📏 ماجرا چیه؟
وقتی از کاغذهای ضخیمتر مثل 100 یا 200 µm استفاده میکنی:
- سطح تماس ثبتشده بزرگتر به نظر میرسه، حتی اگه فشار واقعی زیاد نباشه.
- چون کاغذ سفتتره، به آناتومی دقیق سطوح دندونها تطابق کامل نداره → نتیجه؟ تماسهای لکهدار و اشتباه.
- ضخامت زیاد میتونه سیستم حس عمقی بیمار رو هم مختل کنه و باعث انحراف فک پایین بشه.
✅ راهحل علمی:
پروتکل تنظیم اکلوزال همیشه باید دو مرحلهای باشه 👇
- ۱️⃣ نقشهبرداری کلی: کاغذ ضخیم (100–200 µm) فقط برای پیدا کردن نقاط کلی تماس و تماسهای پیشرس.
- ۲️⃣ تنظیم دقیق: فیلمهای نازک (8–40 µm) مثل Arti-Fol®.
- ۳️⃣ تأیید نهایی: Shimstock (8 µm).
⚠️ یادت باشه:
علامت بزرگتر = نیروی بیشتر ❌
علامت دقیقتر = تصمیم درست ✅
🎯 هدف نهایی؟
اکلوژن پایدار، تماسهای همزمان و حداقل تداخل — نه صرفاً علامتهای پررنگ روی دندان.