📝 توضیح بالینی کوتاه
بهداشتِ سخت = التهابِ آسان
یکی از شایعترین مشکلات ایمپلنتها مسائل بیولوژیک است؛ جایی که التهاب و پریایمپلنتایتیس نه از نقص فنی، بلکه از عدم امکان رعایت بهداشت شروع میشود.
در ایمپلنتهایی که روکشها بهصورت اسپلینت طراحی شدهاند، فضای امبراژور بستهتر میشود و بیمار عملاً نمیتواند فلاس، سوپرفلاس یا واترجت را در مسیر صحیح عبور دهد.
نتیجه؟ پلاک باقی میماند، التهاب شروع میشود، و یک کیس سالم به سمت پریایمپلنتایتیس حرکت میکند.
💡 نکتهٔ کلینیکی مهم
قبل از اینکه کار نهایی را تحویل بدهیم، باید تمهیدات بیولوژیک را از همینجا برای بیمار فراهم کنیم. یکی از مهمترین این موارد:
🔹 عبور سوند از امبراژور اسپلینت قبل از تحویل
وقتی روکشهای ایمپلنت به هم اسپلینت هستند، باید با سوند از امبراژور بین آنها عبور کنیم تا مطمئن شویم که یک مسیر واقعی و قابلاستفاده برای بیمار وجود دارد.
این کار یک فایدهی بزرگ دارد:
- تضمین دسترسی بیمار برای استفاده از سوپرفلاس یا واترجت؛
- به جهت جلوگیری از التهاب و آسیب بیولوژیک در بلندمدت.
اگر سوند عبور نکند ← یعنی مسیر بهداشتی وجود ندارد ← یعنی باید کانتور، امبراژور یا تماسها اصلاح شوند.
⭐ نتیجهگیری
ایمپلنتها بیشتر از هر چیز، با بهداشت ناقص به مشکل میخورند. کار ما فقط محدود به توصیه نیست؛ باید شرایطی بسازیم که رعایت بهداشت ممکن، آسان و قابل تکرار باشد.
عبور دادن سوند از امبراژور اسپلینت قبل از تحویل، یک تست ساده و حیاتی است که سرنوشت بیولوژیک ایمپلنت را تعیین میکند.