📝 توضیح بالینی
این بیمار از طرف متخصص ارتودنسی ارجاع شده است تا بررسی شود آیا فضای موجود برای بازسازی نهایی مناسب است یا نیاز به تغییر در طرح درمان ارتودنسی وجود دارد.
برای ارزیابی دقیق، رویکرد من بهصورت زیر است:
ابتدا اسکن دیجیتال انجام میشود و بر اساس آن، طراحی کامپیوتری دقیق از فرم، ابعاد و موقعیت نهایی دندانها صورت میگیرد.
سپس بر اساس این طراحی، یک روکش موقت با ظاهر و ابعاد هدف ساخته میشود.
این روکش موقت بهعنوان یک مدل واقعی سهبعدی از نتیجهی نهایی عمل میکند؛
در این مرحله، ظاهر، تناسب و میزان فضا بهصورت بالینی با خود بیمار بررسی میشود.
اگر مشخص شود که فضا هنوز بیش از حد مورد نیاز است،
روکش موقتِ تأییدشده به بیمار تحویل داده میشود
تا متخصص ارتودنسی بتواند درمان ارتودنسی را با توجه به این مرجع واقعی تکمیل کند.
به این ترتیب:
تصمیمگیری صرفاً ذهنی یا روی مدل دوبعدی نیست؛
نتیجهی نهایی قبل از درمان قطعی دیده، لمس و تأیید میشود؛
و ارتودنسی و پروتز در یک مسیر مشترک و قابل پیشبینی جلو میروند.