در این کیس، دندان حدود دو سال قبل روکش شده بود. در زمان درمان، کیفیت درمان ریشه بهطور کامل قابل ارزیابی نبود و انجام آن توسط درمانگری با سابقهٔ نامشخص صورت گرفته بود.درمانگر ریشه نامه ی تایید داده بود.
به همین دلیل، در طراحی بازسازی کرونال، هدف صرفاً ایجاد استحکام حداکثری نبود، بلکه حفظ امکان مداخلهٔ مجدد در آینده بهعنوان یک اصل در نظر گرفته شد.
امروز بیمار با درد و علائم عفونی مراجعه کرد و در بررسی تخصصی مشخص شد یکی از کانالها در درمان اولیه میس شده است.
این وضعیت، اهمیت یک نکتهٔ ساده اما مهم را نشان میدهد:
در مواردی که نسبت به کیفیت درمان ریشه اطمینان کامل وجود ندارد، انتخاب نوع پست و طراحی کور باید بهگونهای باشد که:
امکان دسترسی مجدد به کانالها حفظ شود
در صورت نیاز به retreatment، تخریب غیرضروری ساختار ریشه ایجاد نشود
مسیر درمان در آینده «قفل» نشود
تصمیم امروز، آزادی تصمیم فردا را محدود نکند
این رویکرد مستقل از نوع مادهٔ کور است و به منطق طراحی مربوط میشود، نه نام متریال.
در چنین شرایطی، بازسازی کرونال فقط یک مرحله ترمیمی نیست؛
بخشی از استراتژی مدیریت ریسک در درمان ریشه است.
گاهی انتخاب درست، انتخابی است که قابل برگشت باشد.