📝 توضیح بالینی
در برخی موارد، شکست پیچ اباتمنت نه در لحظهٔ تورک اولیه، بلکه در آینده و بهصورت ثانویه اتفاق میافتد.
این سناریو معمولاً زمانی رخ میدهد که:
پیچ بهتدریج شل شده
روکش دچار لقی عملکردی شده
بیمار برای مدتی با همان وضعیت، روی رستوریشن جویده
و در نهایت پیچ، تحت بارهای تکراری، دچار شکست شده است
🔍 نکتهٔ کلیدی بالینی
در شرایطی که روکش لق شده است، میدانیم که پیچ از قبل شل بوده؛ بنابراین باقیماندهٔ پیچ تحت فشار تورک بالا قرار نگرفته و همین موضوع باعث میشود خارج کردن آن معمولاً با چالش کمتری همراه باشد.
در این حالت، عامل شکست تورک بیشازحد اولیه نبوده؛ بنابراین پدیدهای مثل cold welding بین پیچ و فیکسچر رخ نداده است.
🔧 پیامد بالینی این نوع شکست
به همین دلیل، خارج کردن باقیماندهٔ پیچ معمولاً:
چالش تکنیکی سنگینی ندارد
نیازمند ابزارهای خاص یا کیتهای پیچیده نیست
و برخلاف شکستهای ناشی از over-torque،
با گیر شدید داخل فیکسچر همراه نمیشود
🛠️ روش کار در عمل
در این شرایط، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد:
دسترسی مناسب
بزرگنمایی کافی
نور مناسب
پس از تأمین این موارد، میتوان با استفاده از ابزارهای سادهای مثل:
کویترون
یا حتی سوند مناسب
باقیماندهٔ پیچ را بهآرامی در خلاف جهت بسته شدن چرخاند و از داخل فیکسچر خارج کرد.
💡 جمعبندی بالینی
همهٔ شکستهای پیچ اباتمنت معادل هم نیستند.
شناخت مکانیزم شکست (شل شدن تدریجی در برابر over-torque اولیه) مستقیماً تعیین میکند که آیا با یک بحران واقعی مواجهایم یا با یک مشکل قابلکنترل در کلینیک.