Insight 83 — کیس: دو ایمپلنت با زاویهی نامناسب نسبت به هم، چطور قالب بگیریم؟
توضیح بالینی
این رادیوگرافی رو یکی از همکاران برام فرستاد. دو تا ایمپلنت کنار هم کار شده که زاویهشون نسبت به هم مناسب نیست و سؤالش این بود که برای قالبگیری این وضعیت چی کار کنه. سؤالهایی که پرسید و جوابهایی که دادم رو به همون ترتیب اینجا میذارم، چون کیس رایجیه و احتمالاً خیلیها بهش برمیخورن.
یه نکته قبل از همه چیز: به دندون طبیعی پشت ایمپلنتها نگاه کنید. این دندون تیلت داره و اگر با مسیر نشست رستوریشنها تداخل داشته باشه، باید اول اصلاح بشه. فرقی نمیکنه کدوم روش رو انتخاب کنیم، این مرحله جای خودش رو داره.
سؤال: اسکنر ندارم و میخوام قالب بگیرم. دیشب شروع کردم ولی بهخاطر زاویهی ایمپلنتها نتونستم هر دو ایمپرشن کوپینگ رو همزمان جا بندازم و ببندم، آخرش هم خسته شدم و کار نیمهکاره موند. چی کار کنم؟
اول از ایمپلنتی که زاویهش بده قالب بگیر تا اباتمنتش ساخته بشه. بعد اباتمنت رو توی دهان ببند و روی ایمپلنت دوم ایمپرشن کوپینگ بذار. اباتمنت رو با رزین به ایمپرشن کوپینگ اسپلینت کن. بعد از اسپلینت، پیچ اباتمنت رو باز کن، چون وقتی قالب open tray میگیریم دیگه به اباتمنت و پیچش دسترسی نداریم و باید اباتمنت همراه ایمپرشن کوپینگ داخل قالب بیرون بیاد. حالا قالب رو به روش open tray بگیر. این کار فقط برای اینه که لابراتوار برای ساختن اباتمنت دوم یه معیار داشته باشه. در نهایت رستوریشنها رو جدا از هم بساز.
سؤال: نمیشه از هر ایمپلنت جدا قالب بگیرم، بعد لابراتوار اسکن کنه و هر دو رو روی یه کست دربیاره؟
میشه. از هر کدوم جدا قالب بگیر و لابراتوار اباتمنت و فریم هر کدوم رو جدا بسازه. بعد توی دهان اباتمنتها رو ببند، فریمها رو بذار و پیکاپ بگیر. فقط لابراتوار باید اباتمنتها رو با معیار درست بسازه، چون اگر زاویهشون خیلی با هم فرق داشته باشه، مسیر نشست و برداشتن رستوریشنها هم خیلی متفاوت میشه و سمان کردنشون سخت میشه.
فرق اصلی این دو روش چیه و کِی کدوم رو انتخاب کنیم؟
اول یه چیز رو روشن کنیم: این رستوریشنها به هم متصل نیستن و قراره جدا ساخته بشن، پس توازی دقیق اباتمنتها شرط لازم نیست. چیزی که میخوایم اینه که تا حد امکان با هم موازی باشن، چون کار راحتتر و تمیزتر میشه و تک روکشها کنار هم راحتتر میشینن. اگر مسیر نشست و برداشتن دو رستوریشن خیلی با هم تداخل داشته باشه، نشوندنشون کنار همدیگه اذیتکننده میشه.
از اینجا به بعد، نکتهی اصلی اینه که لابراتوار معیاری برای جهت اباتمنتها نسبت به هم داشته باشه یا نه.
اگر از هر ایمپلنت جدا قالب بگیریم ولی لابراتوار زاویهی دو اباتمنت رو نسبت به هم ندونه، هر کدوم برای خودش ساخته میشه و ممکنه مسیر نشستشون با هم تداخل کنه. پس اگر معیاری برای این رابطه وجود داره، میشه از هر کدوم جدا قالب گرفت، تا مرحلهی فریم رفت و بعد پیکاپ گرفت.
اما اگر زاویه واقعاً مشکلسازه، راه مطمئنتر اینه که اول اباتمنت یکی از ایمپلنتها ساخته بشه، توی دهان بسته بشه، و بعد از اون همراه با ایمپلنت دوم قالب گرفته بشه. اینجوری لابراتوار زاویهی اباتمنت اول رو دقیقاً داره و اباتمنت دوم رو هماهنگ با اون میسازه.
در نهایت راههای خلاقانه زیاده، این دوتا صرفاً مثال و برای کمک به تفکر متفاوت بود.
محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندانپزشکان و دانشجویان دندانپزشکی تهیه شده است.