۱) داستان بالینی
بیمار جوانی با یک ایمپلنت در دندان یکِ سمت چپ مراجعه کرد؛ قرار بود درمان زیبایی در ناحیهٔ قدامی انجام شود.
روکش ایمپلنت از نظر زیبایی مشکل داشت و تصمیم به تعویض آن هم گرفته شد؛ اما وجود آبسه در ناحیهٔ ایمپلنت مسیر درمان را پیچیده کرد.
جراح اولیه ناحیهی ایمپلنت را باز کرد، ناحیه را تمیز کرد و پودر استخوان قرار داد؛ اما آبسه برگشت.
از دید جراح، درمان قطعی خارجکردن ایمپلنت بود.
ولی هیچ جراحی حاضر نبود در یک بیمار جوان و ناحیهٔ کاملاً زیبایی، ریسک آسیب به تابل باکال را بپذیرد.
در نهایت، با تریس مسیر آبسه مشخص شد که منشأ آبسه کانکشن ایمپلنت است؛ نه استخوان و نه فیکسچر. بنابراین نیازی به خارجسازی ایمپلنت نبود.
۲) نقطهٔ چرخش درمان
سؤال بعدی: چرا کانکشن منشأ آبسه است؟
در جلسهٔ قالبگیری تصمیم گرفته شد ابتدا روکش و اباتمنت تعویض شوند و سپس روند ترمیم بررسی شود.
برای دسترسی به پیچ ایمپلنت، از پشت روکش ورودی ایجاد شد و روکش خارج شد.
۳) نکتهٔ کلیدی که همهچیز را روشن کرد
پس از خارجکردن روکش مشخص شد:
سمان باقیمانده در داخل کانکشن، عامل التهاب مزمن و آبسه بوده است.
نکات کلیدی:
- آبسه را تریس کنید.
- خطر سمان باقیمانده را جدی بگیرید.
۴) جمعبندی درمان
کل ناحیهٔ کانکشن کاملاً تمیز شد.
اباتمنت و روکش قبلی شستشو و ضدعفونی شدند.
همان روکش قبلی بهعنوان روکش موقت دوباره در محل قرار گرفت.
با حذف منبع اولیهٔ التهاب، آبسه بدون نیاز به جراحی برطرف خواهد شد.