درمان ایمپلنت معمولاً بهصورت مرحلهای انجام میشود و یک روند یکروزه و یکسان برای همه افراد نیست. مراحل دقیق میتوانند بسته به شرایط هر بیمار متفاوت باشند، اما بهطور کلی یک مسیر مشخص و قابل توضیح دارند.
مرحله اول: بررسی و ارزیابی اولیه
در این مرحله وضعیت دهان، لثه و استخوان بررسی میشود. با معاینه و تصویربرداری مشخص میشود که آیا ایمپلنت گزینهی مناسبی هست یا نه و چه نوع طرح درمانی برای فرد مناسبتر است.
مرحله دوم: آمادهسازی قبل از ایمپلنت
در صورت نیاز، اقداماتی مثل درمان عفونت، کشیدن دندان باقیمانده یا آمادهسازی استخوان انجام میشود تا شرایط مناسبی برای قرار دادن ایمپلنت فراهم شود.
مرحله سوم: قرار دادن پایه ایمپلنت
در این مرحله پایهی ایمپلنت داخل استخوان فک قرار داده میشود. این کار معمولاً با بیحسی انجام میشود و هدف آن ایجاد یک تکیهگاه پایدار برای دندان جایگزین است.
مرحله چهارم: دوره ترمیم و جوش خوردن
پس از قرار دادن ایمپلنت، مدتی زمان لازم است تا پایه به استخوان جوش بخورد. مدت این دوره بسته به شرایط فرد، کیفیت استخوان و نوع درمان میتواند از چند روز تا چند ماه متفاوت باشد.
در برخی شرایط، امکان قرار دادن دندان موقت زودتر از موعد وجود دارد که این حالت معمولاً با عنوان «ایمپلنت فوری» شناخته میشود.
مرحله پنجم: مرحله بارگذاری (نصب اجزای نهایی)
پس از پایان دوره ترمیم، قطعات اتصالدهنده و سپس روکش روی ایمپلنت قرار میگیرند تا ظاهر دندان و عملکرد جویدن بازسازی شود. این مرحله پایان فرآیند درمان ایمپلنت محسوب میشود.
نکته مهم برای بیماران
مراحل ایمپلنت برای همه افراد دقیقاً یکسان نیست. شرایط استخوان، سلامت لثه، وضعیت عمومی بدن و نوع درمان انتخابشده میتوانند تعداد مراحل و مدت زمان درمان را تغییر دهند. به همین دلیل، تصمیم نهایی باید بر اساس بررسی اختصاصی هر فرد گرفته شود.