ایمپلنت یک روزه یا ایمپلنت فوری چیست و آیا برای همه قابل انجام است؟

این روزها تبلیغ «ایمپلنت یک روزه» و «ایمپلنت فوری» زیاد دیده می‌شود و خیلی از بیماران فکر می‌کنند می‌توانند صبح دندانشان را بکشند و عصر با دندان نهایی از مطب بیرون بروند. این تصور کاملاً درست نیست.

ایمپلنت فوری معمولاً به یکی از دو روش گفته می‌شود. در کاشت فوری (Immediate Placement)، ایمپلنت در همان جلسه‌ی کشیدن دندان داخل حفره‌ی همان دندان کاشته می‌شود. در لود فوری (Immediate Loading)، روی ایمپلنت در همان روز جراحی یا حداکثر تا یک هفته بعد یک روکش موقت گذاشته می‌شود تا بیمار بی‌دندان نماند.

این روکش موقت است، نه نهایی. وقتی فقط یک دندان جایگزین می‌شود، این روکش موقت معمولاً طوری تنظیم می‌شود که موقع بستن دهان و جویدن با دندان‌های مقابل تماس نداشته باشد تا فشار کمتری به ایمپلنت برسد؛ ولی وقتی همه‌ی دندان‌های یک فک جایگزین می‌شوند، پروتز موقت در تماس است، چون ایمپلنت‌ها به هم وصل‌اند و فشار جویدن بین همه‌شان پخش می‌شود. ایمپلنت باید به استخوان فک جوش بخورد و این کار چند ماه طول می‌کشد. در این مدت بیمار باید غذاهای نرم‌تر بخورد و بعد از جوش خوردن ایمپلنت، روکش نهایی ساخته می‌شود. روکش نهایی را از اول نمی‌سازند، چون لثه هم بعد از جراحی تا چند ماه تغییر شکل می‌دهد و روکشی که روز اول ساخته شود بعداً با لثه جور نیست. پس «یک روزه» یعنی بیمار در همان روز بی‌دندان نمی‌ماند، نه اینکه کل درمان در یک روز تمام شود.

این روش برای همه قابل انجام نیست. شرط اصلی این است که ایمپلنت در لحظه‌ی کاشت با نیروی کافی در استخوان گیر کند، وگرنه ممکن است زیر فشار جویدن تکان بخورد و به استخوان جوش نخورد. برای همین استخوان باید کافی و سالم باشد و عفونت فعال وجود نداشته باشد. دندان‌قروچه‌ی شدید، نیاز به پیوند استخوان وسیع و بیماری‌های عمومی کنترل‌نشده، مثل دیابتی که قند خون در آن مرتب بالاست، معمولاً مانع لود فوری هستند. گاهی هم تصمیم نهایی در خود جلسه‌ی جراحی گرفته می‌شود و اگر ایمپلنت به اندازه‌ی کافی گیر نکند، روکش موقت گذاشته نمی‌شود.

اسم‌هایی مثل ILI که در تبلیغات دیده می‌شود هم روش جدید یا انحصاری نیستند. این‌ها همان کاشت فوری و لود فوری هستند که با اسم‌هایی مثل Immediate Implant، Immediate Loading، Same Day Implant و Teeth in a Day شناخته می‌شوند و بیش از سه دهه سابقه دارند.

ایمپلنت فوری روشی علمی و معتبر است، ولی انتخابش باید بعد از معاینه و تصویر سه‌بعدی فک (CBCT) و براساس شرایط هر بیمار انجام شود، نه براساس جذابیت تبلیغ. برای خیلی از بیماران، روش معمول که در آن چند ماه برای جوش خوردن ایمپلنت صبر می‌کنیم، انتخاب امن‌تری است.

این محتوا صرفاً جنبهٔ آموزشی دارد و جایگزین تشخیص یا درمان حرفه‌ای نیست.