کار با زیرکونیای کیوبیک قبل از سینتر (Green State)
وضعیت اولیه: قبل از ورود به کوره، زیرکونیا در حالت خام است؛ حالتی مشابه یک بلوک گچی سفت که تراشش آسان است.
استحکام: استحکام در این حالت مشابه زیرکونیای معمولی قبل از سینتر است.
شکنندگی: مارجینهای زیرکونیای کیوبیک حتی در این مرحله نیز شکنندهتر از زیرکونیای تتراگونالاند.
ایجاد تکسچر: بهترین زمان برای ایجاد بافت طبیعی قبل از سینتر است؛ ایجاد بافت پس از سینتر سطح زبر و غیرطبیعی ایجاد کرده و میتواند سبب سایش دندان مقابل شود.
نکات مهم لابراتواری
حساسیت حرارتی بالا: زیرکونیای مکعبی نسبت به تغییر دما در حین سینتر بسیار حساس است؛ نوسان ۳۰ درجه میتواند شفافیت نهایی را تغییر دهد. استفاده از کوره استاندارد ضروری است.
حرارت پس از سینتر: رنگآمیزی و گلیزینگ پس از سینتر تأثیری بر شفافیت ندارند.
چالش رنگآمیزی: برخی رنگها پس از پخت تغییر سایه میدهند و پیشبینی نتیجه دشوار است.
پرداخت نهایی: گلیزینگ بهتنهایی کافی نیست؛ برای طبیعی شدن سطح، پولیش مکانیکی حتماً باید انجام شود.
ویژگیها و مقایسهها
شفافیت: برابر با e.max MT اما کمتر از e.max HT.
تأثیر سندبلاست بر تتراگونال: استحکام ثابت یا بیشتر میشود.
تأثیر سندبلاست بر مکعبی: سندبلاست با فشار ۲–۴ بار استحکام را کاهش میدهد.
توصیههای باندینگ و سمان
روکشهای خلفی: در نواحی نازک، باندینگ کاملاً ضروری است.
پروتکل باندینگ:
استفاده از آلومینای ۳۰ میکرون سیلیکوت شده.
استفاده از پرایمر حاوی سایلان + MDP.
کاهش فشار سندبلاست به کمتر از ۲–۴ بار.
مزیت باندینگ: توزیع تنش در سطح روکش و کاهش ریسک شروع ترک، چون زیرکونیای مکعبی فاقد Transformation toughening است.
🌟 دکتر فواد شهابیان متخصص پروتزهای دندانی و ایمپلنت
🎧 نسخهی صوتی این دنتکست را بشنوید: