ترمیم کامپوزیت قدیمی: سایلن و کیور نکردن باندینگ

English

یکی از چالش‌های بالینی، چسباندن کامپوزیت جدید به کامپوزیت قدیمی است. در این اپیزود یک مطالعه‌ی آزمایشگاهی مرور می‌شود که دنبال پروتکلی با بیشترین استحکام باند در این ترمیم‌ها بود.

مطالعه چه کرد

کامپوزیت‌ها با ترموسایکلینگ کهنه شدند. بعد دو چیز مقایسه شد: با سایلن یا بدون سایلن، و باندینگ کیور شده یا کیور نشده قبل از گذاشتن کامپوزیت جدید.

سایلن

سایلن استحکام باند بین کامپوزیت قدیم و جدید را به‌طور معناداری بالا برد و نباید از پروتکل ترمیم حذف شود.

کیور نکردن باندینگ

کیور نکردن باندینگ پیش از گذاشتن کامپوزیت جدید، استحکام بالاتری داد. باندینگ در اینجا مثل یک Wetting agent عمل می‌کند و ناهمواری‌های میکروسکوپی سطح را پر می‌کند. این اثر مستقل از سایلن بود و در گروه‌های با سایلن و بدون سایلن دیده شد.

پروتکل پیشنهادی

• خشن‌سازی سطح کامپوزیت قدیمی با فرز
• اعمال سایلن
• اعمال باندینگ بدون لایت‌کیور
• گذاشتن کامپوزیت جدید و کیور نهایی

جمع‌بندی

سایلن و کیور نکردن باندینگ، هر دو استحکام ترمیم کامپوزیت قدیمی را بالا می‌برند.

محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندان‌پزشکان و دانشجویان دندان‌پزشکی تهیه شده است.