Biological Width
تعریف
عرض بیولوژیک فضای فیزیولوژیکی است که توسط اتصال اپیتلیال جانکشنال و بافت همبند سوپراکرستال بالای کرست استخوان آلوئولار اشغال میشود. در حالت طبیعی این فضا حدود ۲ تا ۳ میلیمتر است: تقریباً ۱ میلیمتر برای اپیتلیوم جانکشنال و ۱ میلیمتر برای اتصال کانکتیو تیشو. این فضا بهعنوان یک سد بیولوژیک عمل میکند که محیط دهان را از استخوان آلوئولار جدا نگه میدارد.
مرز مفهوم و سوءبرداشتها
عرض بیولوژیک صرفاً «بافت لثه» نیست. این مفهوم شامل دو لایه بیولوژیکی مجزا با عملکردهای متفاوت است و هر گونه رستوریشن یا تراشی که به این فضا تجاوز کند — حتی اگر از نظر بالینی علامتی نداشته باشد — میتواند واکنش التهابی مزمن و تحلیل استخوان آلوئولار ایجاد کند.
همچنین عدد «۲ میلیمتر» که اغلب بهعنوان حداقل فاصله ذکر میشود، یک میانگین آماری است، نه یک حد ثابت برای همه بیماران. تنوع فردی قابل توجهی در ابعاد عرض بیولوژیک وجود دارد و تصمیمگیری باید بر اساس بررسی بالینی هر مورد انجام شود.
نقش در تصمیمگیری درمانی
عرض بیولوژیک یکی از اصلیترین عوامل تعیینکننده در تصمیمگیری درباره موقعیت مارژین رستوریشن، نیاز به Crown lengthening و امکان استفاده از تکنیک دیپ مارژین الوِیشن است. قرار دادن مارژین در ناحیه عرض بیولوژیک بدون برنامهریزی مناسب منجر به التهاب مزمن لثه، تحلیل استخوان و در نهایت شکست بلندمدت درمان میشود.
درک این مفهوم نهتنها برای طراحی مارژین ضروری است، بلکه در انتخاب میان گزینههایی مانند جراحی افزایش طول تاج ؛ اکستروژن ارتودونتیک و دیپ مارژین الوِیشن نقش محوری دارد. هر درمانی که این فضا را به رسمیت نشناسد، در واقع بیولوژی را نادیده گرفته است.
محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندانپزشکان و دانشجویان دندانپزشکی تهیه شده است.