Crown Lengthening
تعریف
Crown Lengthening یک مداخله جراحی پریودنتال است که با هدف افزایش طول کلینیکی تاج دندان انجام میشود. در این روش، با برداشت بافت نرم و در صورت لزوم اصلاح استخوان کرستال، موقعیت مارژین لثهای و سطح استخوانی تغییر داده میشود تا ساختار دندانی بیشتری در دسترس قرار گیرد. این مداخله معمولاً زمانی مطرح میشود که مارژین ترمیم در ناحیهای قرار دارد که بافت بیولوژیک اطراف دندان را تهدید میکند یا دسترسی مناسب برای اجرای ترمیم غیرمستقیم وجود ندارد.
مرز مفهوم و سوءبرداشتها
Crown Lengthening صرفاً یک اقدام برای «نمایان کردن دندان بیشتر» نیست، بلکه مداخلهای بیولوژیک است که بر نسبت تاج به ریشه، موقعیت استخوان کرستال و پایداری بافت نرم تأثیر میگذارد. این تصور که هر مارژین عمیق الزاماً نیاز به جراحی دارد، سادهسازی نادرستی است؛ در برخی موارد، رویکردهای ترمیمی محافظهکارانه مانند DME میتوانند جایگزین مناسبی باشند. از سوی دیگر، نادیده گرفتن محدودیتهای بیولوژیک و تلاش برای حفظ مارژین عمیق بدون جراحی، ممکن است به التهاب مزمن یا شکست ترمیم منجر شود.
نقش در تصمیمگیری درمانی
Crown Lengthening در مرحله طراحی درمان و پس از ارزیابی وضعیت پریودنتال، عرض بیولوژیک و نسبت تاج به ریشه مطرح میشود. این مداخله زمانی انتخاب میشود که مارژین ترمیمی در تعارض با بافت بیولوژیک باشد یا امکان ایزولاسیون و اجرای دقیق ترمیم بهصورت محافظهکارانه وجود نداشته باشد. تصمیم به انجام Crown Lengthening باید با در نظر گرفتن پیامدهای استتیک، فانکشنال و پریودنتال اتخاذ شود، زیرا این مداخله ساختار حمایتی دندان را بهطور دائمی تغییر میدهد.