نوتکست سیوهشتم
آمادهسازی دندان برای لمینتهای سرامیکی (تکنیک Mock-up Driven)
تاریخ انتشار:
آخرین بازبینی:
English
۲. کلاس ۲: تراش حداقل (تا ۰.۵ میلیمتر، حفظ حدود ۸۰ درصد مینا)
۳. کلاس ۳: تراش محافظهکارانه (۰.۵ تا ۱ میلیمتر، حفظ ۵۰ تا ۸۰ درصد مینا)
۴. کلاس ۴: تراش متداول یا کانونشنال (حفظ حداکثر ۵۰ درصد مینا)
نتیجه؟ اگر دندانی نیاز به اضافه کردن حجم داشته باشد (مثل کیسهای دیاستم یا اروژن)، با این روش هیچ بافت سالمی از دندان بیدلیل به هدر نمیرود.
• ساخت ایندکس سیلیکونی و پیادهسازی Mock-up در دهان (با رزین بیسآکریل)
• ایجاد شیارهای راهنما (Depth Grooves) روی ماکآپ به عمق ۰.۳ تا ۰.۵ میلیمتر (اندازه لازم بر اساس طرح درمان)
نکته کلیدی: علامتگذاری عمق شیارها با مداد قبل از تراش کامل
• تراش لبه اینسایزال (۱ تا ۱.۵ میلیمتر)
• برداشتن بقایای بیسآکریل و پرداخت نهایی تراش
نسخهی صوتی این دنتکست را بشنوید:توی دنیای دندانپزشکی مدرن، حرکت به سمت درمانهای Minimally Invasive یک اصل اساسی شده. فلسفه سادهست: تراش کمتر یعنی طول عمر بیشتر رستوریشن و باندینگ قویتر به انامل. توی این قسمت، تکنیک تراش بر اساس Mock-up رو بررسی کردیم که جلوی تراشهای اضافی و بیدلیل رو میگیرد.
چرا حفظ مینا (Enamel) حیاتی است؟
طبق مطالعات، میزان موفقیت ۱۲ ساله لمینیت روی مینا حدود ۹۸ درصد و روی عاج (Dentin) حدود ۶۸ درصد است؛ چون کیفیت باند و ریجیدیتی مینا بسیار بالاتر از عاج است.
دستهبندی میزان تراش دندان
۱. کلاس ۱: بدون تراش یا حداقل تراش (حفظ حدود ۹۵ درصد مینا)۲. کلاس ۲: تراش حداقل (تا ۰.۵ میلیمتر، حفظ حدود ۸۰ درصد مینا)
۳. کلاس ۳: تراش محافظهکارانه (۰.۵ تا ۱ میلیمتر، حفظ ۵۰ تا ۸۰ درصد مینا)
۴. کلاس ۴: تراش متداول یا کانونشنال (حفظ حداکثر ۵۰ درصد مینا)
تکنیک Mock-up Driven چطور کار میکند؟
بجای تراش مستقیم دندان، ابتدا فرم نهایی دندان (وکسآپ) روی دندان بیمار با رزینهای بیسآکریل (موقتیهای تفنگی) پیادهسازی میشود و تراش روی ماکآپ انجام میگیرد.نتیجه؟ اگر دندانی نیاز به اضافه کردن حجم داشته باشد (مثل کیسهای دیاستم یا اروژن)، با این روش هیچ بافت سالمی از دندان بیدلیل به هدر نمیرود.
خلاصه مراحل کلینیکی
• قالبگیری اولیه و ارسال به لابراتوار جهت WAX-UP• ساخت ایندکس سیلیکونی و پیادهسازی Mock-up در دهان (با رزین بیسآکریل)
• ایجاد شیارهای راهنما (Depth Grooves) روی ماکآپ به عمق ۰.۳ تا ۰.۵ میلیمتر (اندازه لازم بر اساس طرح درمان)
نکته کلیدی: علامتگذاری عمق شیارها با مداد قبل از تراش کامل
• تراش لبه اینسایزال (۱ تا ۱.۵ میلیمتر)
• برداشتن بقایای بیسآکریل و پرداخت نهایی تراش
محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندانپزشکان و دانشجویان دندانپزشکی تهیه شده است.