اسم مطبت را که می‌زنند، چه بالا می‌آید
متنِ این قسمت
پیش از اینکه ادامه‌ی این قسمت را بخوانی، گوشی‌ات را بردار، مرورگر را در حالت ناشناس باز کن و اسم خودت را در گوگل جست‌وجو کن. دلیل استفاده از حالت ناشناس این است که گوگل نتیجه‌ها را بر اساس سابقه‌ی جست‌وجوی هر آدم کمی تغییر می‌دهد، و تو باید همان نتیجه‌ای را ببینی که یک بیمار تازه می‌بیند.
بیماری که اسم تو را جست‌وجو می‌کند با بیماری که سؤالش را جست‌وجو می‌کند فرق دارد. او انتخابش را کرده است، چون یا از دوستش درباره‌ی تو شنیده یا تابلوی مطب را دیده، و حالا فقط می‌خواهد شماره و آدرس را پیدا کند. به همین دلیل از دست دادن این بیمار باید سخت‌ترین کار باشد، ولی در عمل زیاد اتفاق می‌افتد، چون چیزی که در نتیجه‌ها بالا می‌آید مال تو نیست.
آنچه روی گوشی می‌بینی معمولاً از سه بخش تشکیل شده است.
کادر اطلاعات مطب
اگر گوگل مطب تو را بشناسد، کادری نشان می‌دهد که آدرس را روی نقشه، همراه با تلفن و ساعت کار، نمایش می‌دهد. این کادر را با فایلی که در قسمت ۷ ساختی مقایسه کن. هر تفاوتی، حتی در یک رقم تلفن یا یک ساعت کاری، ممکن است بیماری را که تصمیمش را گرفته بود به پشت در بسته بفرستد. اگر چنین کادری نمی‌بینی، معنایش این است که گوگل هنوز مطمئن نیست اطلاعاتی که از جاهای مختلف درباره‌ی تو جمع کرده به یک مطب تعلق دارند. اینکه این کادر از کجا پر می‌شود و نظر بیمارها چه نقشی در آن دارد، موضوع جداگانه‌ای است که بعداً به آن برمی‌گردیم.
نتیجه‌هایی که زیر کادر می‌آیند
زیر این کادر احتمالاً اکانت اینستاگرامت، چند سامانه‌ی نوبت‌دهی یا فهرست پزشکی، و شاید پزشکی همنام در شهر یا رشته‌ی دیگری را می‌بینی. کنار هر نتیجه یکی از سه برچسب را بنویس. برچسب «مال خودم» برای چیزی است که آدرس و محتوایش کاملاً در اختیار توست. برچسب «قابل اصلاح» برای اکانتی است که به آن دسترسی داری، یا سامانه‌ای که می‌شود از آن درخواست اصلاح کرد. برچسب «خارج از دسترس» هم برای نتیجه‌هایی است که هیچ‌کدام از این دو نیستند.
هر نتیجه‌ای که برچسب «قابل اصلاح» گرفته و اطلاعات غلط دارد، باید همین هفته اصلاح شود. این همان کاری است که قسمت ۷ از تو خواست، با این تفاوت که حالا دقیقاً می‌دانی آن جاها کجا هستند.
نتیجه‌ای که هنوز وجود ندارد
به احتمال زیاد ستون «مال خودم» خالی مانده است، چون اینستاگرام هم، همان‌طور که در قسمت ۱ دیدیم، مال تو نیست و در ستون «قابل اصلاح» می‌نشیند. این جای خالی همان چیزی است که در این مجموعه داری می‌سازی. وقتی ورودی اول سایتت منتشر شود، در همین جست‌وجو نتیجه‌ی تازه‌ای ظاهر می‌شود که اسم سایت خودت بالای آن نوشته شده است، همان‌طور که بالای نتیجه‌ی https://dentcast.ir/card/ اسم سایت دنت‌کست، یعنی dentcast.ir، دیده می‌شود. لازم نیست از اینستاگرام بالاتر بیایی. کافی است بیمار بدون اینکه پایین برود، نتیجه‌ای ببیند که مال خود توست و اطلاعاتش با کادر مطب یکی است.
وقتی سایتت چند ورودی پیدا کند، گوگل گاهی زیر همین نتیجه چند لینک کوچک‌تر هم نشان می‌دهد که بیمار را مستقیم به درهای دیگر سایت می‌برند. گوگل این لینک‌ها را خودش از روی ساختار سایت انتخاب می‌کند، و سایتی که از اول به شکل یک ساختمان با چند در ساخته شده باشد شانس بیشتری برای نشان دادن آن‌ها دارد.
خروجی این قسمت: خط هویت
حالا در کادر جست‌وجوی گوگل اسمت را آهسته تایپ کن و به پیشنهادهایی که زیر آن ظاهر می‌شوند نگاه کن. این پیشنهادها نشان می‌دهند مردم واقعاً اسم تو را چطور جست‌وجو می‌کنند، مثلاً با کلمه‌ی «دکتر» یا بدون آن، فقط با نام خانوادگی، با اسم مطب، یا با املایی که از روی تلفظ حدس زده‌اند. همین کار را با حروف انگلیسی هم تکرار کن.
بر اساس آنچه دیدی، یک خط بنویس که اسم تو را همیشه به یک شکل و همراه با تخصص و شهر نشان بدهد، و آن را اولین خط فایل قسمت ۷ قرار بده. اگر مطب اسم جداگانه‌ای دارد، آن اسم هم باید در همین خط بیاید. برای مثال، این خط می‌تواند «دکتر فلانی، متخصص پروتزهای دندانی، اهواز» یا «کلینیک فلان، دکتر فلانی، اهواز» باشد. از این به بعد همین خط در بیو اینستاگرام، در سامانه‌های نوبت‌دهی و روی ورودی اول سایت بدون هیچ تغییری تکرار می‌شود.
آوردن تخصص و شهر در این خط دو فایده دارد. فایده‌ی اول این است که تو را از همنام‌هایت جدا می‌کند. فایده‌ی دوم بعداً معلوم می‌شود. گوگل در موضوعات مربوط به سلامت اهمیت بیشتری به این می‌دهد که پشت یک متن چه آدمی است، و همین خط است که متن‌های بعدی تو را به یک دندانپزشک واقعی با تخصص مشخص وصل می‌کند. این موضوع را در قسمت ۱۲ باز می‌کنیم.
معیار درستی این تمرین دو چیز است. اول اینکه خط هویت در فایل، در بیو اینستاگرام و در هر سامانه‌ای که برچسب «قابل اصلاح» گرفته، حرف به حرف یکی باشد. دوم اینکه بیماری که همنام تو را می‌شناسد، با خواندن این خط بفهمد تو آن آدم نیستی.
این خط ماده‌ی خام قدم بعدی هم هست. در قسمت بعد اسم سایت را انتخاب می‌کنیم، یعنی همان چیزی که به آن دامنه می‌گویند و در قسمت ۳ آن را به اسم ساختمان تشبیه کردیم. اولین سؤال آنجا این است که کدام شکل از همین خط باید در اسم سایت بیاید.