اختلاف موقعیت اباتمنت روی کست و در دهان

بیمار برای ساخت روکش ایمپلنت مراجعه کرد. ایمپلنت او از یک سیستم کره‌ای بود. پیش از پذیرش درمان، بررسی کردم که آیا ایمپرشن‌کوپینگ DIO با اتصال ایمپلنت سازگار است یا نه. بعد از اطمینان از سازگاری، برای بیمار وقت گذاشتم و با اسکن‌بادی DIO اسکن انجام دادم.

وقتی کار آماده شد، دیدم روکش حدود نیم میلی‌متر کوتاه است. برای بررسی، اباتمنت داخل دهان را با اباتمنت روی کست پرینت‌شده مقایسه کردم و مارجینال ریج دندان ششم را مرجع ارتفاع قرار دادم. متوجه شدم اباتمنت داخل دهان حدود نیم میلی‌متر کوتاه‌تر از اباتمنت روی کست قرار دارد؛ همان اختلافی که در ارتفاع روکش هم دیده می‌شد.

این اختلاف عمودی باعث شد به کامل ننشستن اسکن‌بادی شک کنم. اگر اسکن‌بادی هنگام اسکن کمی بالاتر از جایگاه نهایی ایستاده باشد، موقعیت فیکسچر در اسکن کرونالی‌تر و سطحی‌تر ثبت می‌شود. کست و روکش هم بر اساس همان اطلاعات ساخته می‌شوند؛ اما اباتمنت اصلی در دهان کامل می‌نشیند و نسبت به اباتمنت روی کست، حدود نیم میلی‌متر پایین‌تر قرار می‌گیرد.

در این بیمار، چون روکش اسکروسمنت بود، سمان باقیمانده نداشتیم و اختلاف ارتفاع هم کم بود، کار تکرار نشد و اختلاف ارتفاع با پرسلن فلدسپاتیک اصلاح می‌شود. اما اگر حجم پرسلن موردنیاز برای اصلاح زیاد بود، یا به‌دلیل سمان‌شونده بودن روکش، احتمال باقی‌ماندن سمان وجود داشت، کار باید تکرار می‌شد.

نکتهٔ کلینیکی: هنگام بررسی کوتاهی روکش، مقایسهٔ اباتمنت داخل دهان با اباتمنت روی کست و استفاده از یک مرجع ثابت مثل مارجینال ریج دندان مجاور، می‌تواند به پیدا کردن منشأ اختلاف کمک کند.

محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندان‌پزشکان و دانشجویان دندان‌پزشکی تهیه شده است.