Inlay
تعریف
اینله (Inlay) یک ترمیمِ غیرمستقیمِ داخلتاجی (intracoronal) است که خارج از دهان — در لابراتوار یا با CAD/CAM — ساخته میشود و سپس درونِ حفرهای که در محدودهی کاسپها تراشیده شده سمان میشود. اینله، برخلافِ آنله (onlay) یا اورله، کاسپها را نمیپوشاند و تنها فضای داخلِ دندان (سطحِ اکلوزال و گاه سطوحِ پروگزیمال) را بازسازی میکند.
از موادی مانندِ سرامیک، کامپوزیتِ غیرمستقیم یا طلا ساخته میشود و جایی بهکار میرود که حجمِ تخریب برای ترمیمِ مستقیم زیاد است اما ساختارِ کاسپیِ کافی برای حفظ بدونِ پوشش باقی مانده است.
مرز مفهوم و سوءبرداشتها
رایجترین خطا، یکیگرفتنِ اینله و آنله است: مرزِ تعریفی دقیقاً همان پوششِ کاسپ است — تا وقتی کاسپها پوشانده نشوند ترمیم اینله است، و بهمحضِ پوشاندنِ یک یا چند کاسپ، به آنله/اورله بدل میشود.
سوءبرداشتِ دوم و خطرناکتر این است که تصور شود اینله «دندان را تقویت میکند». یک اینلهِ داخلتاجی، بهویژه سرامیکی، میتواند مانندِ یک گُوِه (wedge) عمل کند و در دندانِ تضعیفشده تنش را به کاسپها منتقل کند؛ اینله هیچ حفاظتی از کاسپها فراهم نمیکند و در دندانِ دارای کاسپِ ضعیف انتخابِ نادرستی است.
نقش در تصمیمگیری درمانی
انتخابِ اینله بر مبنای میزانِ ساختارِ باقیمانده انجام میشود: وقتی حفره برای ترمیمِ مستقیمِ پایدار بزرگ است اما دیوارهها و کاسپها هنوز ضخامت و استحکامِ کافی دارند، اینله گزینهای محافظهکارانهتر از روکش است که ساختارِ سالم را حفظ میکند.
اما بهمحضِ تضعیفِ کاسپها — مثلاً پس از اندو یا در ایستموسِ پهن — تصمیم باید به سمتِ آنله یا روکش که کاسپها را میپوشانند و در برابرِ شکست محافظت میکنند تغییر کند. تصمیمِ میانِ اینله و آنله در واقع یک پرسش است: آیا کاسپِ باقیمانده میتواند بارِ اکلوزال را تحمل کند یا باید پوشانده شود؟ هر ترمیمی که این مرز را اشتباه بخواند، یا ساختارِ سالم را بیجهت قربانی میکند یا کاسپِ شکننده را بیحفاظ رها میکند.
محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندانپزشکان و دانشجویان دندانپزشکی تهیه شده است.