نکتهٔ کلینیکی ۱۱۷ — هگز اباتمنت ایمپلنت درگیر نمیشود؛ خطای انتخاب سیستم در لابراتوار
این نوشته ادامهٔ ویزیت ۴۸ — اختلاف موقعیت اباتمنت روی کست و در دهان است.
در آن ویزیت نوشتم که اباتمنت داخل دهان حدود نیم میلیمتر پایینتر از اباتمنت روی کست پرینتشده قرار میگیرد. روکش روی کست مشکلی نداشت، ولی در دهان به همین اندازه کوتاه بود. آن موقع علت را کامل ننشستن اسکنبادی هنگام اسکن دانستم، اما یک علامت سؤال برایم ماند: کامل ننشستن اسکنبادی بهسختی میتواند اختلافی در حد نیم تا یک میلیمتر ایجاد کند.
ایمپلنت از سیستم Ufit بود و اسکن را با اسکنبادی Mini Biotem گرفته بودم. لثهٔ ناحیه عمیق بود و موقع بستن اباتمنت، درگیر شدن کانکشن را حس نمیکردم. برای همین اباتمنت را داخل روکش میگذاشتم، روکش را در جای خودش قرار میدادم و بعد پیچ اباتمنت را میبستم. در واقع از روکش بهعنوان راهنما برای نشاندن اباتمنت استفاده میکردم.
بعد از چند بار رفتوآمد، آخرین کاری که لابراتوار فرستاد خیلی بد بود. این بار بیحسی زدم و لثه را کنار زدم تا مطمئن شوم اباتمنت کامل جا میرود. هر کاری کردم، هگز درگیر نشد، در حالی که پیچ بسته میشد.
اسکنبادی را دوباره گذاشتم تا اسکن مجدد بگیرم و کار را به لابراتوار دیگری بفرستم. اسکنبادی با اینکه مال یک سیستم دیگر بود، خیلی خوب جفت شد و بسته شد. این برایم عجیب بود.
اسکنبادی، اباتمنت ساخت لابراتوار و روکش و اباتمنتی را که برای حفظ هیلینگ استفاده میکردیم کنار هم گذاشتم. کانکشن اباتمنت لابراتوار با کانکشن اباتمنت هیلینگ، که روی همین ایمپلنت درست مینشست، یکی نبود. هگز اباتمنت لابراتوار کوچکتر بود. به همین دلیل اباتمنت داخل کانکشن میرفت ولی قفل نمیشد و پیچ آن را در هر وضعیتی که قرار داشت سفت میکرد. هندسهٔ نشستن اباتمنت هم با کانکشن واقعی ایمپلنت فرق داشت. کوتاه بودن روکش در دهان هم از همینجا بود، نه از اسکن.

موضوع را با لابراتوار در میان گذاشتم. بررسی کردند و پذیرفتند که اشتباه از آنها بوده است. من در دستور کار نوشته بودم «Ufit» و آنها آن را سیستم DIO UF فرض کرده بودند. از همان ابتدا قطعه و لایبرری سیستم دیگری انتخاب شده بود.
استفاده از روکش بهعنوان راهنما هم این خطا را پنهان کرده بود. وقتی روکش با تماسهای دندانهای مجاور در جای خودش مینشیند، دیگر نمیشود فهمید که هگز درگیر نشده است.
نکتهٔ کلینیکی: وقتی پیچ اباتمنت بسته میشود ولی آنتیروتیشن درگیر نمیشود، اول باید بررسی کرد که قطعهٔ ساختهشده واقعاً با سیستم ایمپلنت سازگار است یا نه. مقایسهٔ مستقیم کانکشن اباتمنت لابراتوار با قطعهای که روی همان ایمپلنت درست مینشیند، سریعترین راه برای پیدا کردن منشأ خطاست.
آنچه برای خودم ماند: من لابراتوار را در این زمینه بیخطا میدانستم. همین باعث شد از ابتدا مسئولیت را کامل بپذیرم و فقط دنبال خطای خودم بگردم. نوعی دید تونلی بود. حالا وقتی با مشکلی از این جنس روبهرو میشوم، پیش از اینکه آن را به خودم نسبت بدهم، همهٔ مراحل کار را بررسی میکنم.
محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندانپزشکان و دانشجویان دندانپزشکی تهیه شده است.