Insight 67 — چرا در دندانهای با ترمیم آمالگام نیاز به نخگذاری ۳۶۰ درجه نداریم؟
تاریخ انتشار:
آخرین بازبینی:
English
توضیح بالینی
چرا در دندانهای با ترمیم آمالگام نیاز به نخگذاری ۳۶۰ درجه نداریم؟
در قالبگیری دیجیتال گاهی دندانی میبینیم که سه دیوارهاش بافت طبیعی است و دیوارهٔ چهارم آمالگامِ نزدیک لثه. سؤال این است که سمت آمالگام را هم مثل بقیه نخگذاری کنیم، یا اسکیپ کنیم و مرز را به فینیشلاین عمودی بسپاریم.
-
موقعیت بالینی
در پروتز و قالبگیری دیجیتال، گاهی با دندانهایی روبهرو میشویم که سه دیوارهی آن بافت طبیعی دندان و دیوارهی چهارم آن آمالگام است. تجربهی بالینی نشان داده است که در چنین مواردی، قرار دادن نخ به صورت ۳۶۰ درجه کار منطقیای نیست و بهتر است ناحیهی آمالگام را اسکیپ (Skip) کنیم. -
چرا نخگذاری در ناحیهی آمالگام دردسرساز است؟
استفاده از نخ در سمتی که دیوارهی آمالگام در مجاورت لثه قرار دارد، معمولاً دو چالش جدی ایجاد میکند:
خونریزی و آسیب به لثه: در این ناحیه عمق شیار لثهای مناسبی نداریم؛ به همین دلیل، فشرده شدن نخ در زیر لثه باعث تحریک بافت و ایجاد خونریزی میشود.
پسزدن نخ و اختلال در اسکن: به دلیل نبود عمق کافی، نخ ثبات لازم را ندارد، به سمت بالا پس زده میشود و هنگام اسکن دیجیتال، دقیقاً روی ناحیهی آمالگام میافتد و دید را مختل میکند. -
راهکار جایگزین: اتکا به فینیشلاین عمودی
در این تکنیک، از آنجا که فینیشلاین افقی نداریم که بخواهیم با نخ زدن لثه را کنار بزنیم تا لبهها واضحتر شوند، رویکرد ما متفاوت است.
در این شرایط، طراحی را بر مبنای فینیشلاین عمودی پیش میبریم. قبلا با این نوع فینیش لاین و مشابهتش با مبحث BOPT آشنا شده ایم. لابراتوار بهراحتی میتواند ناحیهای بالاتر از عمق لثه را به عنوان مرز نهایی انتخاب کند و به این ترتیب، هیچ نیازی به خطر کردن و استفاده از نخ ۳۶۰ درجه نخواهد بود.
محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندانپزشکان و دانشجویان دندانپزشکی تهیه شده است.