Insight 85 — چرا روکش ایمپلنت با سمان موقت مدام میافتد؟
توضیح بالینی
یک روکش ایمپلنت را دو روز پیش با سمان موقت تحویل دادم و فردای آن روز بیمار تماس گرفت که روکش افتاده است. دوباره با سمان موقت سمان کردم و امروز باز افتاده. آیا مشکل از فیت روکش است؟
پاسخ
قبل از اینکه به تکرار فکر کنیم، باید علت را پیدا کنیم و برای این کار چند بررسی به ترتیب انجام میشود.
اولین کار این است که اباتمنت را از دهان خارج کنید و ثبات روکش را روی آن بیرون از دهان بسنجید. روکش را روی اباتمنت بنشانید و ببینید با حرکت چرخشی میچرخد یا نه و با تکان دادن در جهت باکولینگوال و مزیودیستال لق میزند یا نه. ثبات چرخشی به این بستگی دارد که اباتمنت عنصر آنتیروتیشن مناسبی داشته باشد و این عنصر به درستی به روکش منتقل شده باشد. روکشی که در این آزمایش میچرخد یا راکینگ دارد، تطابق داخلی درستی با اباتمنت ندارد و هیچ سمان موقتی نمیتواند این نقص را جبران کند.
اگر روکش بیرون از دهان ثبات دارد، اباتمنت را در دهان ببندید و نشستن روکش را بررسی کنید. مانند هر رستوریشن غیرمستقیم دیگری، این بررسی از تماسهای پروگزیمالی شروع میشود، چون تماس سفت با دندان مجاور اجازه نمیدهد روکش پایین برود و تا وقتی این مشکل اصلاح نشده، بررسی بقیهی موارد معنایی ندارد. وقتی تماسها درست شدند و روکش هنوز کامل نمینشیند، سراغ عوامل دیگر میرویم، از جمله باقیماندهی سمان قبلی در داخل روکش، یا لثهای که روی مارجین اباتمنت را گرفته است. این حالت میتواند از همان ابتدا وجود داشته باشد، مثلاً وقتی مارجین اباتمنت یک تا یک و نیم میلیمتر زیر لثه قرار گرفته، یا در اباتمنتی که مدت زیادی در دهان بوده، لثه به مرور بالا آمده باشد.
وقتی روکش کامل مینشیند، نوبت اکلوژن است که باید هم در تماس مرکزی و هم در حرکات لترال و پروتروزیو بررسی شود. اکلوژن نادرست نیروی اضافی به روکش وارد میکند و همین نیرو میتواند روکشی را که با سمان موقت نشسته از جا بلند کند.
نکتهای که مستقل از این بررسیها باید در نظر داشت این است که اباتمنت کوتاه یا اباتمنتی که تیپر زیادی دارد، حتی با تطابق خوب، با سمان موقت گیر قابل اعتمادی نمیدهد. البته کوتاه بودن در بعضی موارد مثل تایبیسها تا حدی قابل قبول است، چون این اباتمنتها فیچرهایی دارند که گیر را بهتر میکند، ولی تایبیس را نباید با سمان موقت سمان کرد؛ دربارهی سندبلاست کردن آن هم نظر قطعی و واحدی وجود ندارد. در اباتمنتهای معمولی، سندبلاست کردن اباتمنت و سطح داخلی روکش یا استفاده از سمان قویتر میتواند گیر را افزایش دهد.
پرسش
روکش تکرار شود یا اباتمنت هم؟
پاسخ
با بررسیهایی که در بالا توضیح داده شد، خودتان میتوانید تشخیص دهید که مشکل کجاست و بر همان اساس تصمیم بگیرید. اگر روکش بیرون از دهان ثبات ندارد، مشکل میتواند از روکش باشد یا از اباتمنت، مثلاً اباتمنتی که طراحی نادرستی دارد، خیلی کوتاه است، تیپر زیادی دارد یا عنصر آنتیروتیشن مناسبی ندارد؛ هر کدام که عامل مشکل است همان تکرار میشود. اگر روکش بیرون از دهان ثبات دارد، نه روکش نیاز به تکرار دارد و نه اباتمنت؛ در این حالت عاملی را که مانع نشستن روکش شده برطرف میکنید یا اکلوژن را اصلاح میکنید و روکش را دوباره سمان میکنید.
پرسش
روکش کامل نشست، ولی چون فینیش لاین کمی زیر لثه بود، با گذاشتن روکش لثه بلیچ میشد و بعد از چند دقیقه برطرف میشد. با این وضعیت باید اباتمنت تغییر کند و فینیش لاین بالاتر بیاید؟
پاسخ
نه. در اباتمنت کانونشنال که روکش روی آن سمان میشود، تا وقتی فینیش لاین حداکثر یک تا یک و نیم میلیمتر زیر لثه باشد، نیازی به تغییر اباتمنت نیست. بلیچ شدن گذرای لثه در این عمق طبیعی است و میتوان مقدار کمی از لثه را در همان ناحیه آزاد کرد تا روکش راحتتر بنشیند. در مواردی که لثهی کراتینایزد کافی وجود دارد، این کار را میتوان با فرز سرامیکی انجام داد. البته این محدوده مربوط به رستوریشن سمانشونده است و در رستوریشن پیچشونده، چون مسئلهی خارج کردن سمان اضافه از سالکوس مطرح نیست، عمق بیشتری قابل قبول است.
محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندانپزشکان و دانشجویان دندانپزشکی تهیه شده است.