نوتکست هفدهم، خلاصهی نوشتاری دنتکست ۱۷
فازهای زیرکونیا و تکامل آن
تاریخ انتشار:
آخرین بازبینی:
مقدمه
- زیرکونیا یکی از مهمترین جایگزینهای PFM در دندانپزشکی مدرن است.
- این ماده سه فاز بلوری دارد: تتراگونال، مونوکلینیک و کیوبیک.
۱. زیرکونیاهای اولیه – فاز تتراگونال با استحکام بالا
- نسل اول زیرکونیا، زیرکونیاهای تتراگونال تقویتشده بودند.
- برای پایداری فاز تتراگونال در دمای اتاق، اکسید ایتریوم اضافه میشد.
- برای جلوگیری از LTD (تخریب دمای پایین)، حدود ۰.۲۵٪ آلومینا به آن افزوده میشد.
- مشکل: ظاهر بسیار کدر، سفید و فاقد زیبایی — مناسب نبودن برای قدام.
۲. تلاش اولیه برای زیبایی – کاهش مقدار آلومینا
- مقدار آلومینا از ۰.۲۵٪ به ۰.۰۵٪ کاهش یافت.
- این کار شفافیت را کمی بهتر کرد، اما برای رستوریشن قدامی کافی نبود.
- خواص مکانیکی با این کاهش تغییر چشمگیری نکرد.
۳. نسل جدید – پایدارسازی فاز مکعبی (Cubic)
- جدیدترین راهکار، افزایش ایتریوم تا ۸–۱۰ مول درصد بود.
- در این نسل، زیرکونیا ۱۰–۱۵٪ فاز مکعبی دارد.
- این تغییر، شفافیت و زیبایی را بهطور چشمگیری افزایش داده است.
مکانیزم Transformation Toughening
- در زیرکونیای تتراگونال: تبدیل تتراگونال → مونوکلینیک هنگام ایجاد ترک باعث افزایش استحکام میشود.
- بلور مونوکلینیک ۳–۵٪ بزرگتر است، تنش فشاری ایجاد میکند و رشد ترک را متوقف میکند.
- در زیرکونیای مکعبی: این مکانیسم وجود ندارد؛ بنابراین استحکام ترکمقاوم کمتر است.
خواص مکانیکی زیرکونیاهای مکعبی
- استحکام خمشی: ۶۰۰–۷۵۰ مگاپاسکال
- حدود ۴۰٪ کمتر از نسل تتراگونال.
- ولی برای رستوریشن تکواحدی در هر ناحیهی دهان کاملاً کافی است.
تأثیر سندبلاست
- برای باندینگ ضروری است.
- در تتراگونال: حتی استحکام را بیشتر میکند (بهدلیل تحریک تبدیل فازی).
- در مکعبی: طبق گزارش مکلارن ۲۰۱۷، آن زمان مطالعهٔ کافی وجود نداشت.
هدف نهایی در دندانپزشکی زیبایی
رسیدن به یک مادهی کاملاً سرامیکی، یکپارچه، بدون لایه که بیشترین زیبایی را ارائه دهد و روند کار را ساده کند (اسکن → طراحی → میلینگ).
محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندانپزشکان و دانشجویان دندانپزشکی تهیه شده است.