خلاصهٔ اپیزود چهلوپنجم
مقایسه لودینگ فوری (Immediate) و زودهنگام (Early) در ایمپلنتهای تکواحدی
در این قسمت به بررسی یک مقالهٔ مرور نظاممند (Systematic Review) چاپشده در ژورنال معتبر JPD (سال ۲۰۱۸) پرداختیم. هدف این مطالعه، مقایسهٔ میزان موفقیت و تحلیل استخوان اطراف ایمپلنتهای تکواحدی (Single Implant) تحت دو پروتکل درمانی Immediate Load و Early Load در بازه زمانی ۱ تا ۳ سال است.
تعاریف کلیدی و پروتکلهای بارگذاری (Loading)
در منابع علمی ایمپلنتولوژی، زمانبندی تحویل پروتز در سه دستهٔ کلی تعریف میشود (که البته بر اساس منابع مختلف، بازههای زمانی آن کمی متفاوت تعریف میشود):
- Conventional (Delayed) Loading: انتظار حدود ۳ ماهه برای تکمیل فرآیند Osseointegration و سپس تحویل پروتز.
- Immediate Loading: تحویل رستوریشن (اصلی یا موقت) بلافاصله پس از جراحی؛ بر اساس تعریف کتاب Misch (2020) این بازه تا ۲ هفته در نظر گرفته میشود، اما در این مقاله بازه تا ۷۲ ساعت ملاک قرار گرفته است.
- Early Loading: تحویل پروتز در بازه میانی؛ یعنی پس از اتمام دوره Immediate (بعد از ۷۲ ساعت یا ۲ هفته) تا پیش از تکمیل دوره ۳ ماهه کانونشنال.
یافتههای کلیدی و نکات بالینی
- بقای ایمپلنت (Survival Rate): در پیگیری ۱ تا ۳ ساله، هیچ تفاوت آماری معنیداری میان میزان بقای ایمپلنتها در دو روش Immediate Load و Early Load مشاهده نشد و در صورت تورک بالا حین جایگذاری، هر دو پروتکل نتایج قابل پیشبینی و ایمنی دارند.
- تحلیل استخوان مارجینال (Marginal Bone Loss): میزان تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت در هر دو گروه مشابه بود و تفاوت معنیداری بین آنها ثبت نشد.
- اهمیت Insertion Torque و ثبات اولیه: بر اساس مطالعه Ottoni و همکاران که در متن مقاله به آن اشاره شده است، دستیابی به گشتاور اولیه ۳۲ نیوتنسانتیمتر نقش حیاتی در کاهش شکست درمان و تضمین Osseointegration موفق در بارگذاری فوری دارد (حتی مهمتر از کیفیت استخوان یا طول ایمپلنت). در گشتاورهای ۲۰ یا ۴۵ نیوتنسانتیمتر، نرخ شکست نسبت به ۳۲ نیوتنسانتیمتر بیشتر گزارش شده است.
- چالشهای ۳۰ روز اول در بارگذاری فوری: برخی مطالعات خارج از این مرور نشان دادهاند که در لودینگ فوری، تحلیل استخوان در ۳۰ روز اول با شدت بیشتری رخ میدهد. این امر میتواند ناشی از ورود زودهنگام نیرو، تفاوت در روند Remodeling استخوان، یا وجود Microgap در محل اتصال ایمپلنت و اباتمنت و تجمع باکتریها باشد (علاوه بر فاکتورهایی نظیر طراحی ایمپلنت، ترومای جراحی و مهارت جراح).
جمعبندی بالینی
در درمانهای تکواحدی، بین دو پروتکل Immediate Load و Early Load از نظر میزان بقا و حفظ استخوان مارجینال در بازهٔ ۱ تا ۳ سال تفاوتی وجود ندارد؛ به شرطی که بیمار بهدرستی انتخاب شده باشد و ثبات اولیه (Primary Stability) مناسب هنگام جراحی به دست آمده باشد.
محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندانپزشکان و دانشجویان دندانپزشکی تهیه شده است.